Toen ik bijna veertig jaar geleden naar de Kunstacademie ging om modeontwerp te gaan studeren was het niet echt bon ton om Yves Saint Laurent goed te vinden. Te klassiek en te damesachtig was de mening. Het is misschien niet helemaal waar, maar in mijn herinnering ging het toen veel meer over modeontwerpers die voor vernieuwing zorgden.  Bijvoorbeeld Jean Paul Gaultier met zijn rokken voor mannen en Christian Lacroix met het ballonrokje in knalkleurige zijde.

Natuurlijk wist ik dat YSL in de jaren zestig en zeventig de modewereld op zijn kop had gezet door transparante blouses te showen, smokings voor vrouwen te presenteren en hij zich in 1972 bloot liet fotograferen voor een advertentie van zijn eerste mannenparfum.

Toen ik in het najaar 2022 kleding van Yves Saint Laurent in Parijse musea zag, troffen mij zijn ontwerpen en moest ik mijn idee over zijn mode herzien. Ik vond het schitterende creaties waarover te lezen is in artikel 28 op dit blog. Nu is er weer een tentoonstelling die het werk van Saint Laurent in de schijnwerpers zet.

In de Cité de la dentelle et de la mode in Calais is tot 12 november 2023 de tentoonstelling ‘Yves Saint Laurent Transparences’ te zien.

Kant en transparante stoffen zoals cigaline, mousseline, organdi, organza en tule gebruikte YSL veel in zijn ontwerpen.

Daar zijn in deze tentoonstelling diverse voorbeelden van te zien.

Kant op wollen stof, als dubbele laag en als detail of onderdeel van een ontwerp.

De tentoonstelling opent met de beroemde jurk uit de haute-couture herfst/wintercollectie 1970 die modefotograaf Jeanloup Sieff zo iconisch fotografeerde voor Vogue Paris in september van datzelfde jaar.

Kant kan, als het verkeerd gebruikt word ordinair of plat worden, maar kant geplaatst op de achterkant van deze avondjurk heeft een grote sensualiteit.

De expositie is overweldigend; je valt van de ene verbazing in de andere.

Ik kwam er achter wat een fantastische, vernieuwende modeontwerper Yves Saint Laurent is geweest.

Hoe gewiekst hij het transparante karakter van kant heeft gebruikt.

Natuurlijk met dank aan de patronenmakers en de mensen die in de ateliers werkten, maar hij was toch degene die de ontwerpen schetste.

Die schetsen overigens zijn met schwung getekend en hebben een bestaansrecht op zich.

Terwijl ik door de tentoonstelling vol schoonheid liep dacht ik aan de man zelf die zwaar verslaafd was aan drugs, aan heftige depressies leed, in 2002 zijn laatste couture show gaf en op 71 jarige leeftijd overleed in zijn huis in Marrakesh. Wat een tegenstelling met al zijn kledingontwerpen die op en top vibreerden.

N.B. Niet alle data van de kledingstukken stonden in de catalogus.