In blog 148 en 151 heb ik al veel borduursels laten zien. Borduren is weer populair. Zelfs onder jongeren is er weer aandacht voor dit edele ambacht dat in de hele wereld wordt toegepast. Na al die vingervlugge handenarbeid aan de computer en de telefoon is iets maken met je precieze vingers een mooi contrast. Borduren is een sublieme tegenhanger van de snelle wereld.

In dit artikel laat ik je borduursels zien van beeldend kunstenaar Eva Jospin.

Eva Jospin is bekend om haar monumentale en indrukwekkende bouwsels gemaakt van ribkarton. In 2021 had ze een solo tentoonstelling in het Noord Brabants museum die ik helaas niet heb gezien.

In Parijs is haar expositie ‘Grottesco’ tot 29 maart te zien is in het Grand Palais in Parijs.

Naast al haar sprookjesachtige gebouwen en een bos is er ook borduurwerk van haar te bewonderen.

Soms zijn dat kleine, subtiele toevoegingen in haar gebouwen.

Er hangen ook geheel geborduurde ‘schilderijen’, ingelijst in een rand borduurwerk.

Je komt in haar werk kleine kralen tegen. Bij de kleine blaadjes moest ik denken aan de Franse grafkransen en grafversieringen met kraaltjes.

Ze worden ‘couronnes mortuaires en perles’ (rouwkransen van parels) of ‘couronnes de perles de verre’ (glaskralenkransen) genoemd. 

Je ziet ze bijna niet meer op begraafplaatsen omdat ze kwetsbaar zijn en van een voorbije tijd.

Een paar jaar geleden zag ik er een paar op een kerkhof in Zuid-Frankrijk.

Heel af en toe zijn ze te vinden in brocantes waar ze de prijzen weten.

Bij Jospin zijn de schelpengrotten van karton met echte kleine schelpen beplakt. Heel fijnzinnig is het allemaal.

De borduursels van Eva Jospin maakt ze natuurlijk niet zelf. In de catalogus worden een aantal ateliers genoemd die een aandeel in de werken hebben.

Ik weet bijna zeker dat de leerlingen van de  Chanakya school of Craft  en het Chanakya atelier in Mumbai (zie blog 102) met hun handen al die verschillende steken hebben gezet. Van veraf zijn ze prachtig door het bijzondere kleurgebruik.

Ga je echter inzoomen op het werk dan zie je duizenden verschillende steekjes allerlei kanten opgaan.

Een huzarenborduurstuk vind ik het.

Door even te zoeken op internet kwam ik er ook achter dat Eva Jospin voor de Dior Haute Couture show Herfst-Winter 2021-2022 een ontwerp van 350 vierkante meter maakte in 400 kleuren waar 320 handen in India aan te pas kwamen.

Het enige dat ik niet goed vond aan de tentoonstelling in Grand Palais was de saaie en te kleine ruimte. De gebouwen van Jospin stonden te dicht op elkaar gepropt. Als er dan veel bezoekers zijn – en die waren er –  gaat dat ten koste van de grandeur die ze uitstralen.

In de prachtig uitgevoerde catalogus staan foto’s van haar bouwwerken in imposante ruimtes waardoor haar werk ook nog eens een dialoog aangaat met de omgeving: een nieuwe schepping in een oud universum.