Omdat ik actief lid ben van de Nederlandse Kostuumvereniging ken ik veel mensen uit die wereld. Van conservatoren die zorg dragen voor textiel- en kostuumcollecties tot liefhebbers van streekdracht en alle anderen die de vereniging een warm hart toedragen. Zo ken ik de conservatoren Jacco Hooikammer en Rosalie Sloof die de kledingcollectie van het Nederlands Openluchtmuseum in Arnhem beheren. In die collectie is uiteraard veel streekdracht te zien die vroeger werd gedragen op boerderijen die inmiddels op het terrein staan.

Naast het tonen van die schitterende streekdracht vertelt het museum ook het verhaal van de geschiedenis van Nederland en alle veranderingen die er in de samenleving plaats vonden en nog steeds plaats vinden.

In de collectie is echter weinig tot niets te vinden over verhalen en objecten van de LHBTIQ+ community. Zelf spreek ik overigens liever over de regenboogfamilie.

In mijn kast heb ik nog buttons bewaard uit de jaren tachtig toen ik actief was in de homobeweging. Het museum wil deze graag hebben met mijn persoonlijk verhaal erbij. Binnenkort zal de overdracht plaats vinden.

Afgelopen week had ik een telefonisch gesprek met Rosalie Sloof om een idee te krijgen hoe het project verder kan komen. Er moeten bijvoorbeeld in allerlei kasten en laden in Nederland toch T-shirts met opdruk liggen, stropdassen, jasjes, zakdoeken, spandoeken, speldjes, hoofddeksels, riemen, jacks, (zwem)broeken, ondergoed, noem maar op, die een verhaal vertellen over de geschiedenis van de regenboogfamilie.

Sinds een aantal maanden ben ik betrokken bij het Roze Stadsdorp Amsterdam. Leuk om op een losse, gemakkelijke manier contact te krijgen met mensen van deze actieve club. Onderstaande oproep komt in hun clubblad De Flamingo.

Kleurrijke kledingverhalen

Het Nederlands Openluchtmuseum in Arnhem richt zich op een breed en divers publiek. Daarom verrijken we onze collectie over het dagelijks leven in Nederland ook graag met aansprekende verhalen en objecten die raken aan LHBTIQ+cultuur, liefdesrelaties en seksualiteit. Kleding raakt als vanzelf aan identiteit en eigenheid, ergens bij willen horen of juist je af willen zetten. In de periode na 1950 verandert Nederland nogal: van streekgebonden kleding met ongeschreven regels gaan we over op confectiekleding uit de winkel. We dragen zelfmaakmode. Hippe vintagekleding wordt omarmd, alles mag en kan of toch ook niet? Welke kledingverhalen zijn daarbij te vertellen vanuit de LHBTIQ+ gemeenschap? En wat zouden wij als museum moeten en kunnen verzamelen zodat deze verhalen en kledingstukken worden bewaard voor de toekomst? Bent u of kent u iemand die het leuk vindt om hierover te vertellen?

Jan ter Heide en Rosalie Sloof (conservator mode bij het Openlucht Museum) willen graag met je in contact komen. Reageer op dit artikel of mail naar janterheide@gmail.com