Jaren geleden waren er heel wat meer stoffenwinkels in Amsterdam dan nu. Ik herinner me een winkel in de Oude Hoogstraat – of was het de Nieuwe Hoogstraat? – die prachtige Italiaanse stoffen verkocht. Zelfs op de Noordermarkt zijn stoffenkramen verdwenen. Waar zijn de Pakistani gebleven die grandioze blingblinggoudenglitterstoffen verkochten? Heerlijke kitsch waar ik vaak meters van kocht.

Natuurlijk zijn er nog stoffen te vinden op de Albert Cuypmarkt zoals Nanucci Tesssuti. Daar verkopen ze onder andere geweldige Liberty stoffen. Niet goedkoop maar wel fantastisch van kwaliteit. Mijn twee zelfgemaakte Liberty zomershirts gaan al jaren mee.

Een van de redenen van het verdwijnen van al die prachtige winkels is natuurlijk het gegeven dat het goedkoper is om confectiekleding te kopen dan zelf kleding te maken.

Toch is er een fantastische stoffenwinkel in Amsterdam die dit jaar 50 jaar bestaat: Capsicum Natuurstoffen, op de hoek van de Oude Hoogstraat en de Oudezjds Achterburgwal. Het is een rustpunt vol kleurrijk textiel in een straat waar meer toeristen lopen dan Amsterdammers.

Ik ken de winkel al heel lang, zeg maar zo’n veertig jaar, ondanks dat ik in Deventer woonde.

Naar Capsicum ging je om je je verlustigen aan al die schitterende kleuren zijde, ikats, brokaat en al het andere dat ze daar verkochten: schitterende witte kurta’s, tafelkleden vol spetterende kleuren, de mooiste zijden shawls en nog veel meer aan stoffenschoonheid.

Bij een lange, wollen jas met capuchon – waarom heb ik die eigenlijk weggedaan? – droeg ik jaren een tie-dye shawl, die je als een rolletje kocht en waarvan je de strakgebonden touwtjes zelf los moest maken. Na het uitrollen van de stof had je een unieke shawl vol kleurige strepen.

Van de bekende gekleurde blokjes ikatstof naaide ik een gordijn dat jaren in het trapgat van ons huis in Deventer heeft gehangen.

De afgelopen maanden kocht ik er een paar meter witte katoenen organdie. Ik ben erop aan het experimenteren met kralen en pailletten. Het is bijna vanzelfsprekend dat je dit soort stoffen bij Capsicum koopt. Welke stoffenwinkel heeft zo’n schitterende collectie? Bovendien zijn ze trouw gebleven aan de stoffen die ze vanaf de start van de winkel verkopen.

‘Weef voorwaarts, weef achterwaarts!’ riepen ze, gezeten bij het weefgetouw. Purusha spande de schering, Purusha spande de inslag; Purusha spreidde het weefsel over de koepel van het firmament. Dit zijn de pennen, stevig op hun plaats bevestigd. Uit de schietspoelen werden de melodieën geschapen. Wat was het voorbeeld, wat het volgende offer, wat het verband?

–Rig Veda X:130

(Vertaling Wendy Doniger O’Flaherty)

Hoe de winkel is ontstaan, las ik in de uitgave ‘Recollections’ van Capsicum uit 2005 toen de winkel dertig jaar bestond. Steve en Deborah Pepper, langharige, Amerikaans hippies, reisden in de winter van 1974 met hun eenjarige zoon door het noorden van India. Door het land waar de vrouwen schitterende sari’s van zijde dragen. (De sari is een van de mooiste kledingstukken voor vrouwen; het staat iedereen, jong en oud, lang of klein, slank of mollig, maar dit ter zijde.) Het hippiestel, op zoek naar een spiritueel en esthetisch leven belandde in de heilige stad Varanasi. Daar raakten ze bevriend met leden van een van de oudste zijdehandelfamilies in India. Al gauw kregen ze de vraag of ze zijden stoffen wilden gaan verkopen in Europa. De combinatie zakendoen en hippie zijn was in die dagen in principe onmogelijk: iets met je ziel verkopen om winst te maken, nee dat kon echt niet. Maar wat als je natuurlijk en organisch textiel gaat verkopen, gemaakt door kleine ambachtelijke bedrijven waarmee je een goed contact hebt en die je zo kon helpen met afzet van hun stoffen in Amsterdam?

Zo ontstond in 1975 de eerste piepkleine winkel van Capsicum in de Oude Hoogstraat 22. Een paar jaar later barstte de winkel uit zijn voegen en werd alles verhuisd naar Oude Hoogstraat 10.

Dat pand op de hoek van de Oude Hoogstraat en de Oudezijds Achterburgwal werd in 1980 betrokken en tot op de dag van vandaag vind je daar die kleurrijke winkel vol schitterende stoffenschoonheid met altijd machtig mooie etalages.

Zestien jaar geleden nam Nelleke van Streek, die er al jaren werkte, de zaak over. Heel wat om zo’n stap te zetten in de geschiedenis van zo’n winkel. Gelukkig bleef de winkel hetzelfde qua sfeer.

Natuurlijk kwamen er nieuwe producten of stoffen bij maar Capsicum bleef Capsicum zoals het altijd was geweest.

Vanaf juli is Max Beets, opgeleid tot modeontwerper, de nieuwe eigenaar. Jong en met een grote voorliefde voor stoffen gaat hij de winkel voortzetten. Dat hij er zin in heeft, blijkt wel als je met hem gaat praten. Die mooie ikat vestjes, zou dat al een invloed van hem zijn?

Op een steenworp afstand van de winkel staat de Oude Kerk. Ik heb een grote liefde voor dat gebouw. Elke zondag wordt er gekerkt, maar er zijn ook altijd bijzondere tentoonstellingen te zien.

Laat de huidige expositie ‘To Breathe – Mokum’ van de Zuid-Koreaanse kunstenaar Kimsooja nu ook nog een link met Capsicum hebben. In de ruimte kom je een groot aantal bottari tegen.

Dat zijn traditionele, Koreaanse wikkeldoeken waarin mensen hun meest dierbare bezittingen meedragen tijdens hun reis. In de wikkeldoeken in de Oude Kerk zit kleding van inwoners van verschillende culturen uit Amsterdam. De ikats van Capsicum herkende ik direct.

Ook ontdekte ik een madras-ruit waar ik jaren geleden een zomershirt van maakte.

Naast al die wonderlijke bollen stof zijn 44.000 ruitjes van de kerk bekleed met transparant folie.

Als je de tentoonstelling op een zonnige dag bezoekt, krijg je het gevoel in een regenboog te zijn beland.

De tentoonstelling is tot en met 9 november te zien