Ik ging naar Musée du quai Branly, zeg maar het Wereldmuseum van Parijs, om de tentoonstelling van Sheila Hicks (zie blog 149) te bekijken.

Altijd als ik daar ben, loop ik ook door de permanente tentoonstelling waar textiel uit de hele wereld te zien is.

Ook daar veel borduursels: het versieren van kleding zit de mens in zijn bloed. Huipils uit Mexico en tunieken uit Afrika en een wonderschone drakenmantel uit China.

Als je op de website van Musée du quai Branly bij Collections kijkt, zie je dat het museum een enorme collectie textiel heeft.

Wereldtextiel. In mijn boekenkast staan boeken over dit onderwerp van Catherine Legrand. Daar kijk ik regelmatig in om te genieten van al die verschillende textieluitingen. Op die plank is er nu een wonderschoon boek bijgekomen. Een boek in het Nederlands over borduurkunst uit de hele wereld.

De titel ‘Atlas van de Borduurkunst Een wereldreis langs erfgoed en stijlen’ dekt de lading. Uitgeverij WBooks heeft het oorspronkelijk Engelse boek laten vertalen.

Gillian Vogelsang- Eastwood directeur van het Textile Research Centre in Leiden is de auteur. Tot mijn schande moet ik bekennen dat ik nog nooit in het TRC ben geweest. Als het centrum begin maart opent in een nieuw gebouw ga ik er beslist heen.

Het boek bestaat uit twee delen. Het eerste deel, de inleiding tot wereldborduurwerk, gaat over wat borduren is, welke materialen en technieken er zijn, over gereedschap en apparatuur.

Daarbij komen onder andere de verschillen in hand- en machinaal borduurwerk aan de orde, toepassingen op kleding, symboliek en kunstborduurwerk. Verschillende vezels, draden en ondergronden komen aan bod. Natuurlijk gaat het ook over alle soorten naalden die je kunt gebruiken en de verschillende scharen die er zijn.

En dan het belangrijkste, de ruim 500(!) borduursteken om motieven en symbolen op de stof te krijgen. Dit alles met prachtige foto’s geïllustreerd.

In het tweede deel, de atlas, reis je van continent naar continent.

Bomvol schitterende foto’s.

Als je er echt over gaat nadenken, is het onvoorstelbaar hoeveel er in de wereld is geborduurd, en niet alleen door vrouwen want ook mannen borduren.

Zo is de kiswa, het doek dat de heilige Ka’aba in Mekka bedekt met metaaldraad geborduurd door mannen.

Het is een boek dat je niet achter elkaar uitleest maar een naslagwerk dat je af en toe oppakt om informatie te zoeken over een bepaald onderwerp. En vooral is het een grandioos kijkboek dat je textiel laat zien dat je nog niet kent.

Bijvoorbeeld een mwashma jurk uit Noord Afrika, een chirpy uit Turkmenistan en de Karen tuniek uit Myanmar.

Uit het Ottomaanse rijk lees je over het Hesap işi-borduurwerk en in Mongolië kun je het duizendstekenborduurwerk vinden.

Duizelingwekkend is het allemaal met al die verschillende namen voor de technieken en kledingstukken waarvan ik nog nooit heb gehoord. Je maakt met dit boek een wereldreis met textiel als reisgenoot.

Een boek als deze atlas roept bij mij veel op.

Al die stoffen die worden geweven voor de ondergrond van het werkstuk.
Al dat garen dat gesponnen en geverfd wordt in de juiste kleuren. 
Al die vingers die draden door de gaatjes in de naalden steken. 
Al die eerste steken die worden gezet.
Al die maanden die er soms gewerkt wordt aan één werkstuk. 
Al het gezucht als het niet lukt en de vreugde als het wel goed gaat. 
De trots als het klaar is, getoond en gedragen kan worden.
De wereld van textiel dragen we allemaal op onze huid.
Dat menselijk aspect heeft absoluut met mijn textielliefde te maken 
en dat aspect is overduidelijk te vinden door het hele boek.

Koop dit boek als je van textiel houdt 
en/of geef het aan iemand die net als ik 
een grote liefde voor textiel heeft. 

Atlas van de Borduurkunst
Uitgeverij WBooks
ISBN 978 94 625 8738 0