Ik kreeg een mailtje van TextielLiefdeLezer Ronny Van Looy met de tekst: Beste Jan, we missen je… en je mooie verhalen en foto’s. Ik voelde me gevleid dat mijn teksten en beelden gemist worden maar ook schuldig dat ik mijn lezers meer dan een maand in de steek heb gelaten.

Schrijven lukte gewoon even niet. Ik was begonnen met een tekst over de zakdoekententoonstelling ‘Bloed, Zweet en Tranen’ in het Stadsmuseum van Woerden, maar ik kwam er niet goed in. Dat blog gaat er echt wel komen want het is een juweel van een expositie, die tot en met 11 oktober 2026 te zien is.

Een van de redenen waarom TextielLiefde even stil lag, was dat ik het nogal druk had met het mede-organiseren van het grote verjaardagsfeest van Jos, mijn man. Op 30 april werd hij 80. Het feest met meer dan honderd gasten vierden we op 2 mei, niet thuis maar in Het Veem hier in Amsterdam.

Een feest zonder textiel is voor mij ondenkbaar. Omdat ik een ruime verzameling ‘fris geruite tafellakens’ bezit (de meeste gekocht in Franse kringloopwinkels) dekte ik er kris kras alle tafels mee.  Heel vrolijk om te zien.

Maar een feest zonder zelf iets te maken, kan voor mij niet. Ik stanste cirkels uit papier en met de naaimachine maakte ik er meters slingers van.

De tekst ALLEMACHTIG JOS IS TACHTIG knipte ik uit prachtig handgemaakt gestreept papier dat ik bij Vlieger kocht.

In 2010 werd Jos Ridder in de Orde van Oranje-Nassau en twee jaar geleden kreeg hij de Andreaspenning van de gemeente Amsterdam voor zijn werk op het gebied van poëzie en educatie. Bij die gelegenheid mocht hij – een grote wens! –  een minuutje de ambtsketen van locoburgemeester Touria Meliani dragen. Officieel mag dat natuurlijk niet, maar Meliani maakte er lachend geen punt van.  

Zo kwam ik op het idee om voor Jos voor het feest een ambtsketen te maken van goudgeverfde stof en die te borduren met honderden verschillend gekleurde pailletten. Natuurlijk omdat hij een kleurrijk mens is.

Maar de gasten dan? De jaarlijkse lintjesregen inspireerde me. Al onze vrienden verdienen een lintje, dacht ik bij mezelf. Voor hun vriendschap en liefde naar ons toe. Uit oud linnen knipte ik reepjes stof en drukte ik er de tekst JOS 80 op. Daarnaast naaide ik een rij pailletten die corresponderen met de pailletten op de ambtsketen.

Zo hoorden we allemaal bij elkaar; dat is waar vriendschap over gaat. Het was natuurlijk veel werk, maar heerlijk om te doen. Voor iedereen een onderscheiding en een bijzonder aandenken aan een grandioos feest.

Op de avond zelf was er een tafel vol taarten van Bettina Bakt.

Schalen vol zalige Syrische en Jemenitische hapjes gemaakt door Gaida en Amal van de KolenkitKoks en goede wijn van de wijngaard van vrienden Ief van Meegeren en René Didde. Het duo La Buena Nota speelde Zuid-Amerikaanse muziek en een tiental dichters liet hun werk horen.

En dit alles werd gepresenteerd door de enige echte hooggehakte Dolly Bellefleur die in drie verschillende robes er mede een schitterende avond van maakte. 

Textiel en een feest horen wat mij betreft bij elkaar.

En dan een aankondiging. Van 20 tot en met 23 mei 2026 is er in Amersfoort een groot Textielfestival. Ik ga daar een paar dagen heen om onder andere The Red Dress in Museum Flehite te zien.

Deze rode jurk is een wereldwijd project van initiatiefneemster Kirstie Mcleod. Op De Rode Jurk zijn motieven geborduurd door 367 meisjes en vrouwen, 11 mannen en jongens en 2 non-binaire kunstenaars uit 51 landen. Een door steken verbindend project waar ik erg naar uitkijk om het in het echt te zien. Ik hoop een aantal kleine artikelen over het festival te schrijven gedurende de dagen, zodat ik je misschien verleid om er ook heen te gaan.

Vrijdag ga ik naar een Kennismakingscursus Couture Broderie d’Art bij de Modevakschool Stitch and Create van Willie Molendijk. Zij heeft alle cursussen van de Ecole Lesage in Parijs gevolgd en mag zich Professeur Broderie d’Art noemen. Op Instagram zag ik al creaties; ik hoop ze vrijdag in het echt te zien.

Als het goed verloopt, ga ik naar huis met een klein werkstuk in groene tinten. Hoewel ik weet hoe de luneville naald werkt, ga ik mezelf vast tegenkomen.

Verder ben ik wat aan het experimenteren met het borduren met pailletten en kleine kralen en daar word ik erg vrolijk van.

Lieve lezers, ik beloof jullie dat het volgende blog niet lang op zich laat wachten!