Meneer TextielLiefde had het de afgelopen week druk met het maken van de jaarlijkse collectie zomershirts.

Dat doet hij al een aantal jaren en altijd met het geweldig goede patroon The All State van Merchant & Mills. Nee, niet zeggen dat we genoeg shirts hebben; er kunnen er altijd een paar bij en je wil ook wel eens wat anders aantrekken.

Dit keer zijn de shirts gemaakt van zachte, dunne blockprint Indiakatoen. Zeven verschillende gekleurde stoffen bestelde ik uit India met zeven verschillende dessins.

Ik kreeg drie shirts af en die gaan mee naar Venetië waar we tien dagen gaan genieten van de Biënnale. Die andere vier worden de komende maanden gemaakt voor onze uiteindelijke zomervakantie naar Sicilië. Die begint in de derde week van augustus.

Als ik terug ben uit Bella Venezia ga ik me wagen aan een blazer uit het net verschenen boek Workwear, ook van Merchant & Mills.

Lijkt me fijn in een dunne katoenen versie. Als het allemaal lukt, komt er natuurlijk ook een collectie voor de man en mijzelf.

Overigens maakte ik er ook een in een mooie, witte knisperkatoen maar door een onhandige manoeuvre met de lockmachine zat er ineens een klein gaatje op het voorpand. O, wat stom! Natuurlijk ga ik het nog repareren; ik twijfel tussen een borduursel eroverheen of een lapje erop of erin zetten.

Over borduren gesproken. Op een van de laatste dagen van de Art Brut Biënnale in Hengelo kocht ik een klein, geborduurd werk van de Japanner Naonori Ishihara.  Budo (Druiven) heet het en ik werd geraakt door de heftigheid van de grove steken en de kleurcombinaties. Binnenkort komt het ergens hier in huis aan de muur te hangen. Het is nu bij de lijstenmaker.

Tussen de bedrijven door las ik ook nog het geweldig goede boek De ZES, geschreven door Oscar van den Boogaard. Over de levens van de modeontwerpers Dries Van Noten, Ann Demeulemeester, Dirk Bikkembergs, Walter Van Beirendonck, Dirk Van Saene, en Marina Yee. Een bezoek aan hun overzichtstentoonstelling in het ModeMuseum in Antwerpen staat hoog op mijn wensenlijst. Voor de tentoonstelling ‘The only true protest is beauty’ in het door Dries Van Noten gekochte Palazzo Pisani Moretta hebben we tickets. Reken maar dat ik erover ga schrijven. En natuurlijk over al die andere textielkunst die ik in Venezia ga tegenkomen.

Zo, en nu moet er ingepakt worden.