Het is al een tijd een grote hit op Instagram. Kleding maken van oude, het liefst geborduurde tafelkleden of ander nostalgisch huishoudtextiel. Upcycling heet dat met een mooi woord. Voor vrouwen is er een grote keuze. Je ziet films waarin rokjes, jurkjes, shorts en hesjes worden gemaakt. Mijn ex-leerling Bo Krabben maakt ze ook voor haar label ENDELØS Vintage.

Haar Revived Collectie ziet er gaaf uit. Op Instagram is ze HIER te vinden.

Overigens maakt ze van oude borduurwerken nog meer mooie producten zoals prachtige tassen. Ook kun je bij haar in Lichtenvoorde op zaterdag terecht voor goede vintage kleding.

Als zo’n trend op Instagram komt, kun je er donder op zeggen dat een merk als Zara het gaat kopiëren voor hun collectie. Natuurlijk niet gemaakt van een uniek tafellaken, maar geproduceerd in duizenden stuks die uiteraard lijken op het met de hand geborduurde tafellaken maar is het natuurlijk niet.

Mannenkleding gemaakt van tafellakens kom je weinig tegen. Dat is vreemd, want steeds meer mannen hebben wel een bedrukt bloemenshirt in de kast hangen.

Nieuwe overhemden voor mannen met machinaal geborduurde bloemen zijn echter te koop.

Bijvoorbeeld deze shirts van het merk Vibonanza voor €64,95. Eerlijk gezegd vind ik het er mooi uitzien. (Van Jos moet ik oppassen dat ik geen influencer word.)

Dankzij mijn favoriete textieltijdschrift Selvedge kwam ik het Portugese label GRITA op het spoor. Op hun site zijn warempel mannenshirts van tafellakens te koop. Voor €150,- sturen je ze een uniek exemplaar. Geweldig natuurlijk, maar in mijn kast liggen ook veel tafellakens te wachten om een uniek shirt te worden.

Op zaterdag 8 augustus 2020 kocht ik op de retroafdeling van een Emmaüs in Zuid Frankijk een plastic zak met daarin een groot linnen tafelkleed vol in grove kruisteken geborduurde bloemen.

Samen met twaalf servetten, ook geborduurd met bloemen en letters, ging het voor een habbekrats mee. Het tafellaken was nog niet gezoomd, de servetten wel. Ik had er allerlei plannen mee, maar zoals wel vaker, werden niet uitgevoerd. Zes jaar keek ik er niet naar om.

Maar een paar weken geleden bedacht ik dat het tijd werd voor een bloemig borduur zomershirt. Misschien kan ik er wel twee maken, fantaseerde ik, als ik ook die servetten gebruik. Nu was het wel zo dat in het midden van het kleed twee grote letters waren geborduurd: een B en een C. Mijn gedachten sloegen op hol. Zouden het Bernard en Caroline zijn geweest? Of Beatrice en Christophe? Berend en Charles? Beppie en Christien? Misschien was het wel een cadeau voor het huwelijk van Bertrand en Cleo dat toch niet doorging, zodat de uitzet bij de kringloop terecht kwam. Ik zal het nooit weten, maar fantaseren blijft heerlijk.

Terug naar de letters. Het leek me geen goed idee om pontificaal een B en een C op de achterkant van mijn shirt te hebben. Daar krijg je steeds maar vragen over. Uithalen dus! Dat was nog een heel werk was, want ook de servetten moesten letterloos.

Au revoir Barbara et Conrad!

Met veel passen, meten en creatief lapjes aan elkaar stikken, lukte het me om er zowaar twee shirts uit te krijgen.

Voor het patroon gebruikte ik, met enige aanpassingen, mijn all time favorite The All State van Merchant & Mills. Hoe mooi en stralend zijn ze geworden!

Vandaag, 7 augustus, op mijn verjaardag ga ik een van de twee dragen.

Je wordt uiteindelijk niet elke dag 68 en dit shirt gaat zeker de feestvreugde verhogen.

O ja, om bij voorbaat eventuele teleurstellingen te voorkomen: bij mij is niets te bestellen, ik sta niet open voor opdrachten, ik ben geen bedrijf!