Tot 18 oktober 2026 is in Palais Galliera de tentoonstelling ‘Tisser, Broder, Sublimer. Les Savoir-Faire de la Mode’ te zien. Oftewel ‘Weven, Borduren, Verfraaiing. De ambachten en beroepen van de mode’. Laat ik direct maar zeggen dat het een textieljuweel van een tentoonstelling is. Dwalend door de expositie verbaasde ik me regelmatig over wat mensenhanden, vaak handen van vrouwen, maken op het gebied van textiel. Ook over het gegeven dat er in de loop der jaren weefgetouwen zijn ontwikkeld waarop de fijnste, zijden stoffen worden gemaakt. Tegenwoordig zijn er op technologisch gebied veel meer mogelijkheden voor productie van textiel. Denk alleen al aan de computer gestuurde borduurmachines die veel worden ingezet. Gelukkig zijn er ook nog modeontwerpers die de kennis en kunde van ‘handwerkers’ gebruiken om een uniek product te maken voor hun clientèle.

Dries van Noten liet veel van zijn kleding borduren in een borduuratelier in Mumbai. Het is bekend dat de mensen die voor hem werkten goed betaald werden.

Van hem zijn twee voorbeelden te zien van een grote schoonheid.

Vlak bij zijn creaties ligt een lap 18de-eeuwse zijde, geborduurd met bloemen; daar zou later een herenjasje van gemaakt worden.

Ontroerend vond ik de blouse van Madame Legris die ze droeg op 25 augustus 1944, de dag dat Parijs werd bevrijd.

De kleuren van de Franse vlag zijn erin te herkennen en de kleurige bloemen maken het extra feestelijk.

Ik stel me voor dat veel mensen haar staande hielden om de teksten te lezen en haar omhelsden.

Over bloemen gesproken, dat is het onderwerp van deze tentoonstelling. Je komt ze tegen in allerlei soorten weefsels.

Op glimmende zijde van Dior en glanzend fluweel van Yamamoto. Op heel verschillende manieren geborduurd.

Erg mooi vond ik het broekpak van Alexander McQueen voor Givenchy: op een klassieke ruitstof zijn blauwe bloemen geborduurd. Daarnaast is een 18de-eeuws herenvest geplaatst, met bloemen geborduurd. Een prachtige combinatie die helder laat zien hoe inspiratie werkt.

Soms waren de bloemen bont van kleur of juist wit op wit.

Soms lagen ze boven op de stof of in de stof als broderie.

Je ziet ze in kant en haakwerk.

Gedrukt in zeventien kleuren op een zijden shawl van Hermès uit 1938.

Gemaakt van kraaltjes, pailletten of band. Soms zelfs in combinaties van die materialen.

Duizelingwekkend en fantastisch vond ik het allemaal, zeker toen ik bedacht hoeveel handen al die creaties hebben gemaakt. En dat ze allemaal bewaard zijn gebleven.

Een hoogtepunt voor mij was de trompe-l’œil jurk van Alessandro Michele voor Gucci. Met pailletten wordt de suggestie gegeven van plooien, ruches en de riem.

Natuurlijk zijn er ook de 50er jaren schoenen met bloemen van Roger Vivier.

En ik zag 19de-eeuwse pantoffels waarvan de stof al geborduurd is maar die nooit in elkaar gezet zijn.

Wat ik ook bijzonder vind, is het gegeven dat er kledingstukken uit veel verschillende periodes te zien zijn.

Van een beeldschone robe à la Française met achterop de plis Watteau tot een jurk als een boeket van Comme des Garçons.

Van strak getailleerd in de 19de-eeuw tot rechtvallend in 1920.

En dan is er in de lange gang (als je Galliera kent. weet je waar dat is) nog een vervolg van de expositie; daar staan de makers centraal.

Over de Parijse borduurateliers zoals Lesage en bedrijven die zijden bloemen maakten.

De sieradenmakers en dessinontwerpers zoals Andrée Brossin de Mére (1915-1987) die voor glans en kleur in de collecties van de bekende modehuizen zorgden.

Veel van die bedrijven bestaan niet meer, maar er is momenteel een jonge garde bezig om de ambachten nieuw leven in te blazen.

Maison Vermeulen is daar een mooi voorbeeld van. Hun abstracte composities met veren of in bloemvormen worden gezien door de grote modehuizen.

Ook Atelier Montex, opgericht in 1949 maar sinds 2011 onderdeel van de Métiers d’Art de la Mode, ontwikkelen zich nog steeds door nieuwe innovaties toe te passen in hun ontwerpen, onder andere voor Chanel.

Als je net al ik een bewonderaar bent van al die mensen die de meest prachtige stoffen maakten,  dan is deze tentoonstelling er een die je niet mag missen!

Omdat er een paar tentoonstellingen begin maart sluiten krijg je de komende weken wat vaker een artikel in je mailbox.